اطلاعات عمومی:

 كشور موزامبيک تقريبا بعد از پنج قرن مستعمر ه پرتغال بودن در سال 1975 به استقلال رسيد. مهاجرت وسيع سفيد پوستان ، اقتصاد شديداً وابسته به آفريقاي جنوبي ، خشكسالي سخت و نيز جنگ داخلي طولاني مدت منجربه عقب افتادگي اين كشور گرديد . حزب فرليمو بعنوان حزب حاكم در سال 1989 رسما ماركسيسم را كنار زده و قانون اساسي منطبق با انتخابات آزاد و اقتصاد درهاي باز را در پيش گرفت . قرارداد صلحي توسط سازمان ملل متحد ميان فرليمو و شورشيان رنامو در سال 1992 در گيري هاي داخلي را پايان داد . در سال 2004 آقای جاكوييم چيسانو بعد از 18 سال حكمراني ، جاي خود را به آرماندو گوابوزا داد كه با راي مردم بعنوان رئيس جمهور انتخاب گرديد .

اين كشور با مساحت 590/801 كيلو متر مربع در جنوب شرق قاره آفريقا واقع گرديده و باكشورهای مالاوي، آفريقاي جنوبي، سوايزلند ، تانزانيا ، زامبيا و زيمبابوه هم مرز است . آب و هواي آن استوايي و نيمه استوايي است و 2470 كيلومتر ساحل  بااقيانوس هند دارد.

 جمعيت كشور بالغ 505/686/19 نفر است كه تحت تاثير ايدز هستند و همين مساله باعث كاهش نرخ رشد جمعيت و افزايش ميزان مرگ و مير شده است. رشد جمعيت 38/1 درصد است و جمعيت تحت تاثير ايدز 2/12 درصد را تشكيل مي دهد.

 پايتخت كشور شهر ماپوتو است و كشور به 10 استان تقسيم مي گردد . سيستم قضايي بر طبق حقوق پرتغالي بوده و رئيس دولت ، رئيس جمهور و  رئيس حكومت نخست وزير (لويسا ديوگو) مي باشد. وزاري كابينه توسط رئيس جمهور انتخاب مي گردند .

درزمان استقلال در سال 1975  موزامبيک  فقيرترين کشور دنيا بود که دليل آن سوء مديريت سوسياليستی و نيز جنگهای داخلی بود. اصلاحات دولت در سال 1975 ونيرکمکهای خارجي باعث تحول در اقتصاد موزامبيك گرديد و از سيستم چند حزيي در انتخابات 1994 رشد قابل توجهي در كشور ايجاد شده است.  هنوز اقتصاد اين كشور به كمك هاي خارجي وابسته است و اكثر جمعيت ان زير خط فقر زندگي مي كنند. نيروي كار كشور 2/9 ميليون نفر است كه 81 درصد در بخش كشاورزي ، 6 درصد صنعت و 13 در صد درخدمات مشغول هستند. نرخ بيكاري 21 در صد ونرخ تورم 5/6 در صد مي باشد .

جمهوري اسلامي ايران تا چند سال قبل سفارت خود را در شهر ماپوتو بصورت فعال داشت كه در ادامه بنا به بروز پاره ای مشکلات اقتصادی مجبور به تعطيل نمودن آن گرديد.  

سایت های مفید:  دولت موزامبیک